Ο πλατωνικός "Πολιτικός" ελαύνοντας μετά το πέρας του Σοφιστή στη "χώρα" του φιλοσοφικού στοχασμού αναλαμβάνει τη χάραξη της οδού σύνδεσης οντολογίας και πολιτικής. Ο "Πολιτικός" είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ "Πολιτείας" και "Νόμων". Ο φιλοσοφικός λόγος αφιγμένος από τον κόσμο της θέασης του Αγαθού (πρώτος πλους) επιχειρεί τώρα (δεύτερος πλους) να μετουσιωθεί σε εμπράγματη δράση πραγματώνοντας το σωκρατικό όραμα βελτίωσης του ανθρώπου ως όντος και ως μέρους (πολίτης) ενός πολιτικού όλου (πόλις). Η πλατωνική διαλεκτική έχοντας φτάσει στα ανώτατα στάδια θέασης των Ειδών και έχοντας αποκτήσει μια αυτόνομη επιστημονική υπόσταση κατέρχεται στον κόσμο της φθοράς, για να του προσδώσει στοιχεία αθανασίας. Στον "Πολιτικό" οι θιασώτες της αλήθειας φιλόσοφοι έχουν ήδη φτάσει στον νοητό κόσμο των Ιδεών και του Αγαθού, έχουν ατενίσει την ουσία των Ειδών, το σκοπό του σύμπαντος και του ίδιου του ανθρώπου. Την ανοδική διαλεκτική ακολουθεί η καθοδική. Ο φιλόσοφος κατέρχεται στον αισθητό κόσμο, για να διαγνώσει την συμμετέχουσα του αιωνίου ουσία εντός των αισθητών πραγμάτων. Η επιστήμη του Ενός πρέπει να εφαρμοστεί τώρα στα Πολλά, ο καθαρός Λόγος επιβάλλεται να γίνει επιτυχημένη μετά επιστήμης πράξη. Η καθοδική διαλεκτική μετατρέπεται σε πολιτική επιστήμη, μετρητική τέχνη και συνυφαίνουσα μήτιν που απλώνει την κυριαρχία της στα κοινωνικοπολιτικά πράγματα και κυβερνά ορθότατα με επιστημονικούς όρους. Ο πολιτικός ανήρ είναι ο φιλόσοφος που δε χρειάζεται τον άκαμπτο και δυσκίνητο νόμο για να πραγματώσει την αλάθευτη διακυβέρνησή του.