Βιβλια ({"value"=>3094, "relation"=>"eq"})
Διαβάζοντας το θεατρικό έργο του βραβευμένου συγγραφέα Ζουζέπ Μαρία Μιρό αναρωτιόμαστε, όπως αναφέρε...
Η Νέρα, η τύχη και μια ζωή σαν παραμύθι
Μαρία ΠανάγιαΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 210 εμφανίσεις
Κάθε πρωί που ξυπνάω, εύχομαι να έρθει η μέρα που δεν θα θυμάμαι πια τη ζωή μου στον δρόμο τόσοτρομα...
Ένα πουλί τσακίστηκε στις ράγες του μετρό.Την έξοδο κινδύνου έψαχνε.Δεν κρύβονται τα σύννεφα κάτω απ...
Ο Σο!: Μια λίγο αλλιώς ιστορία
Ιουλιέτα ΝταβέλαΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 242 εμφανίσεις
Το βιβλίο αυτό έχει σαν στόχο να μας θυμίσει πως, ακόμα κι αν υπάρχουν δυσκολίες, αυτό που πρέπει πά...
Μια φορά τον χρόνο ο Άγιος Βασίλης µοιράζει σε όλο τον κόσµο τα δώρα του. Δέχεται τις ευχές και κάνε...
Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη: Χριστουγεννιάτικα διηγήματα... για θέατρο
Προτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 314 εμφανίσεις
Τέσσερα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του "άγιου των ελληνικών γραμμάτων', διαμάντια της νε...
Ο Λούπυ Πυγολαμπίδας και το φως του φεγγαριού
Δήμητρα ΣτεφανίδουΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 309 εμφανίσεις
Ο Λούπυ και η Όλια, δύο πυγολαμπίδες, ζουν στο δάσος της Ελατιάς. Όταν το φεγγάρι δεν φωτίζει πια, τ...
One day, the tree of the world was broken in two. The bottom half of the tree was hanging from the t...
Βεν, Οι περιπέτειες μιας θαρραλέας πάπιας
Γιώργος ΛυμπέρηςΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 188 εμφανίσεις
Ποιος δεν αναζητά την αληθινή φιλία, την ασφάλεια, την οικογενειακή θαλπωρή; Ο Βεν, το μικρό παπί, π...
Μια μπαλάντα για τον Billy the Kid
Νίκος Δ. ΚουφόπουλοςΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 335 εμφανίσεις
In the vast kingdom of King Time, his twin daughters, Night and Dawn, were constantly arguing about ...
Ο πρώτος μου Βιζυηνός: Το μόνο της ζωής του ταξίδι
Γεώργιος Μ. ΒιζυηνόςΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 271 εμφανίσεις
Η ψυχολογική δομή του φασισμού
Georges BatailleΠροτεινόμενο 0 φορές - Σε 0 συλλογές - 393 εμφανίσεις
Η διάγνωση του φασισμού ως ισχυρού ψυχολογικού και πολιτισμικού φαινομένου από τον Μπατάιγ αντανακλά...
ποτέ πια εμείς,με τόσο λίγο στόμαγια τ' ανθρώπιναποτέ πια εμείς,με τσέπες χρόνουαδειανέςποτέ πια εμε...