"... έπαιρνε το δισάκι με τα άμφια στον ώμο του ο πατήρ Αστέριος και εγώ σιγά σιγά ανεβαίναμε αυτές τις πέτρες και γινόταν η λειτουργία, αλλά αποζημιώνεται κανείς εκεί, όταν θα ανεβεί, για τον κόπο του, διότι η θέα είναι απερίγραπτος. Από την κορυφή της Αρασιάς βλέπει κανείς όλα τα χωριά της Ίμβρου, όλα τα χωριά. Ο πατήρ Αστέριος, όπως είπα, ήταν καλοκάγαθος άνθρωπος και περιορισμένων μορφωτικών προσόντων, και όταν τον ρωτούσαν "πως ανεβαίνεις στην Αρασιά, δεν κουράζεσαι, πάτερ Αστέριε;", ήθελε να πει ότι ανεβαίνει άνετα και έλεγε ότι ανεβαίνει "ανέπαφα" -αιωνία του η μνήμη. Πάντοτε τον μνημονεύω..."
|a Ότε ήμην παιδίον |b Δημήτριος Χ. Αρχοντώνης: Εκθέσεις από την Ε τάξι του δημοτικού ως την τελευταία του γυμνασίου |c Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος
250
##
|a 1η έκδοση
260
##
|a Αθήνα |b Εκδόσεις Καστανιώτη |c 2003
300
##
|a 251σ. |b Μαλακό εξώφυλλο |c 21x14εκ.
520
##
|a Δημήτριος Χ. Αρχοντώνης: Εκθέσεις από την Ε τάξι του δημοτικού ως την τελευταία του γυμνασίου
