Δύο εποχές του Βυζαντίου χαρακτηρίζονται από μια έντονη στροφή προς την κλασική παιδεία, δηλαδή τον ουμανισμό: η πρώτη τον 9ο αιώνα και η δεύτερη τον 13ο. Ο πρώτος ουμανισμός, αντίθετα με τον δεύτερο, δεν είχε μελετηθεί αρκετά. Το κενό καλύπτεται από το συνθετικό έργο του Λεμέρλ. Ο συγγραφέας δεν περιορίζεται να μελετήσει το φαινόμενο στα στενά χρονικά του όρια, αλλά εξετάζει συνολικά το πρόβλημα της παιδείας στους πρώιμους και μέσους βυζαντινούς χρόνους. [...]
|a Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός |b Σημειώσεις και παρατηρήσεις για την εκπαίδευση και την παιδεία στο Βυζάντιο από τις αρχές ως τον 10ο αιώνα |c Paul Lemerle
250
##
|a 3η έκδοση
260
##
|a Αθήνα |b Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης |c 2001
300
##
|a 473σ. |b Μαλακό εξώφυλλο |c 22x15εκ.
520
##
|a Σημειώσεις και παρατηρήσεις για την εκπαίδευση και την παιδεία στο Βυζάντιο από τις αρχές ως τον 10ο αιώνα
650
#1
|a Βυζαντινή Αυτοκρατορία - Ιστορία - 324-1453
700
1#
|a Νυσταζοπούλου - Πελεκίδου, Μαρία |e μετάφραση
765
1#
|t Le premier humanisme byzantine. Notes et remarques sur enseignement et culture à Byzance des origines au Xe siècle, 1971
903
##
|a €18.0
Τίτλος
Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός / Paul Lemerle ; μετάφραση Μαρία Νυσταζοπούλου - Πελεκίδου
