Το παραμύθι μας, ταξίδι με το βαγονάκι της φαντασίας με προορισμό τη Βιβλιοχώρα. Μια χώρα πανέμορφη, ελκυστική, γεμάτη εκπλήξεις. Σε κάθε βιβλιογωνιά και μια βιβλιογονία. Παιδιά μικρά και μεγάλα, διαβάζουν, σημειώνουν, γράφουν, σκέφτονται, μαθαίνουν. Παιδιά χαρούμενα, με το γέλιο στο πρόσωπό τους, με τις παρέες τους, παίζουν και χαίρονται τη ζωή. Πιο κάτω, σε μικρή απόσταση βρίσκουμε μια άλλη χώρα λίγο σκοτεινή, συννεφιασμένη, βουβή. Τη λένε Κομπιουτερία. Τα μάτια είναι καρφωμένα σε οθόνες. Οι εικόνες πηγαίνουν και έρχονται. Τα παιδιά ακίνητα και βουβά, επί ώρες καθηλωμένα στην περιπέτεια του ηλεκτρονικού παιχνιδιού, γυρίζουν την πλάτη στη ζωντανή παρέα. Παντού μελαγχολία. Και να σου ο ανήσυχος μικρός Νέστορας ζητά νοσταλγικά να γυρίσει πίσω στη Βιβλιοχώρα. Θέλει να ξαναπιάσει το βιβλίο, να το διαβάσει, να πάρει τις πληροφορίες και τις γνώσεις απ αυτό, να ανέβει με τα φτερά της φαντασίας στον ουρανό της ευτυχίας.
