Το ζωγραφικό έργο του Θεόφιλου αποκτά σήμερα μια νέα χρησιμότητα σαν πρόταση αναδιάρθρωσης του κώδικα της συμπεριφοράς μας με την επαναφορά αξιών που αποδεικνύονται άφθαρτες. Γιατί εικονοποιεί έναν παραγωγικό κόσμο που δε χάθηκε παρά τους τόσους επικήδειους που εκφωνήθηκαν γι' αυτόν. Τον κόσμο του ανατολίτικου αστισμού. Τον κόσμο των μαστόρων της μικρής μεταποίησης που αποτελεί ακόμα σήμερα πάνω από πενήντα τα εκατό του εργατικού δυναμικού της Ελλάδας. Τώρα που το βιομηχανικό αντικείμενο απαξιώθηκε κι ο Δυτικός κόσμος ζητάει διέξοδο από τα κοινωνικά προβλήματα που συσσώρευσε η βιομηχανική αντιμετώπιση των προσώπων και των πραγμάτων.