Οι εκδόσεις "Ιανός" υποδέχονται το δεύτερο βιβλίο του ζωγράφου και ακαδημαϊκού Δημήτρη Μυταρά "Ζωγραφική (1956- 2008)". Το βιβλίο συνοδεύεται από ένα εμπεριστατωμένο κείμενο του Τάκη Μαυρωτά, διευθυντή του εικαστικού προγράμματος του Ιδρύματος Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη, ο οποίος αναλύει όλες τις ζωγραφικές περιόδους του Δημήτρη Μυταρά.

"Στοχαστικός και διεισδυτικός, από τις αρχές της δεκαετίας του 60 έως σήμερα, αποφεύγει κάθε τι περιγραφικό για να αφιερωθεί στο ουσιώδες. Η ζωγραφική του εκφράζει ένα κύκλο επίπονων αναζητήσεων, φανερώνοντάς μας ότι στο τέλος μπορεί να κρύβεται η αρχή των πάντων. Έτσι, ο χρόνος λειτουργεί σαν αέναη πυξίδα της δημιουργικής του δράσης, ενώνοντας το παρελθόν με το παρόν. Η ζωγραφική του δεν είναι μόνο παιχνίδι φόρμας και χώρου, μορφής και χρώματος, αλλά η ανάδειξη της πραγματικότητας και ο αναπότρεπτος σχολιασμός της. Επανατοποθετεί τον προβληματισμό του ρεαλισμού, όσον αφορά τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου και τις αξίες του κοινωνικού περιβάλλοντος. Ο κόσμος του ποτέ δεν εφησυχάζει, καταγγέλλοντας τον επίπεδο τρόπο ζωής της εποχής μας και την ψευδαίσθηση των συμβάσεων. Το έργο του, σε μεγάλο μέρος του, ασχολείται με την έντονη κρίση που παρουσιάζουν τα υπαρξιακά και τα κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας. Βαθιά ουμανιστικό, μας φανερώνει το γήινο κόσμο μιας αυθεντικής ζωής. Η θέασή του, πέρα από το δεδομένο επίπεδο της αισθητικής απόλαυσης, μας μεταδίδει μια πειστική και ζωντανή εικόνα του πραγματικού. Η αλήθεια του εστιάζεται άλλοτε στο σχολιασμό των πολιτικοκοινωνικών προβλημάτων και τη μορφή της εξουσίας στον τόπο μας και άλλοτε στην προσωπική ιστορία των ανθρώπων. Τα μαύρα χρόνια της επτάχρονης δικτατορίας στην Ελλάδα, για παράδειγμα, σηματοδοτούν μια αντιπροσωπευτική πτυχή της δουλειάς του με έντονη καταγγελτική διάθεση. Οι μορφές του, απειλητικές, βυθίζουν το βλέμμα μας στο φόβο και στον εφιάλτη του αδιέξοδου...."

Ο Δημήτρης Μυταράς βίωσε μια πλούσια εικαστική περιπέτεια από τα εφηβικά του χρόνια στον γενέθλιο τόπο του τη Χαλκίδα, τόπο καταγωγής επίσης του Σκαλκώτα και του Σκαρίμπα. Μέσα από το έργο του, εξομολογείται με ειλικρίνεια την κριτική του θέση απέναντί στον κόσμο. Τον πλησιάζει έντιμα και αφήνει ένα έργο μνημειακό, σοφό και αληθινό. Η πενηντάχρονη προσφορά του στη τέχνη και στην εκπαίδευση σφραγίζονται από το ήθος και την ποιότητα της δοτικότητάς του, ανακαλώντας στη σκέψη μας τον στίχο του Δημήτρη Δασκαλόπουλου "Το παρελθόν που βρίσκεται πάντα εδώ", μας προσφέρει τη μεγαλύτερη δυνατότητα να ονειρευτούμε το αύριο".

(Τ. Μαυρωτάς)

Το βιβλίο συνοδεύεται από κείμενα των Γιάννη Κοντού και Γιώργου Χρονά για την ζωγραφική του καλλιτέχνη, καθώς και από ένα ημερολόγιο σε δύο επίπεδα, όπου ο ζωγράφος συνομιλεί με την Μαρίνα Κανακάκη, με τίτλο "Στους ανθρώπους μας".