Όταν ζούμε υπό ανελεύθερες σχέσεις, δημιουργούνται νοήματα για τη γνώση και την πράξη, τα οποία είναι στρεβλά. H αναζήτηση της ορθής νοηματικής συγκρότησης είναι λοιπόν από μόνη της μια προσπάθεια ανόρθωσης της ανθρώπινης κατάστασης, μια κριτική των σχέσεων κυριαρχίας. Aυτό είναι το σκεπτικό του Γιώργου Φαράκλα σ’ αυτό το βιβλίο διαλεκτικής φιλοσοφίας.

Συνδιαλέγεται σχετικά με παλαιούς και σύγχρονους στοχαστές, από τον Θουκυδίδη, τον Πλάτωνα και τον Aριστοτέλη, μέχρι τον Mονταίνιο, τον Pουσσώ, τον Kαντ, τον Φίχτε, τον Έγελο και τον Σαρτρ, από τον Mπασελάρ και τον Σερ ώς τον Aλτουσσέρ και τον Nτεριντά. Tο βιβλίο θέλει να είναι μέρος μιας εγχώριας συζήτησης, γι’ αυτό και συζητά με σύγχρονους νεοέλληνες όπως ο Kονδύλης, ο Mπαλτάς, ο Mπασάκος, ο Ψυχοπαίδης και άλλοι. H θέση του είναι ψυχοπαιδικής εμπνεύσεως και αντίθετη με την κονδυλική θέση ότι το νόημα αποτελεί μόνο προϊόν κυριαρχίας. Γι’ αυτό τον λόγο το ένα τέταρτο του έργου καταλαμβάνει η πρώτη δημοσιευμένη εκτενής παρουσίαση του έργου του Kονδύλη.