Ο κύριος στόχος αυτού του βιβλίου δεν είναι η γνωριμία του αναγνωστικού κοινού με τον ευπατρίδη ακαδημαϊκό, μεγάλο κλασικό φιλόλογο και διαπρεπή ομηριστή - από τους επιφανέστερους του 20ου αιώνα - Κωνσταντίνο Τρυπάνη, του οποίου τα Έργα και Ημέρες, τόσο από τα πανεπιστημιακά έδρανα που δίδαξε όσο και από τους υπουργικούς θώκους που εκλήθη να υπηρετήσει, είναι παγκοίνως και πανελληνίως γνωστά. Εκ παραλλήλου με την απότιση χρέους τιμής και υπενθύμησης της ευγενούς του μορφής - και, βέβαια, του οτρηρού διδασκάλου και Α ν θ ρ ώ π ο υ - με την ευκαιρία της συμπλήρωσης είκοσι χρόνων (1993-2013) από την εκδημία του - χρέος φρονώ που πρωτίστως αποτελεί καθήκον της Ακαδημίας - βασική επιδίωξη του μικρού αυτού πονήματος είναι να προβάλει και ν' αναδείξει μια άλλη, λανθάνουσα, πτυχή της πολύπλευρης δημιουργικότητάς του, την ιδιότητα του π ο ι η τ ή, διεθνώς αναγνωρισμένου και βραβευμένου, μα άγνωστου στην Ελλάδα, αφού καμιά ελληνική Ανθολογία δεν τον έχει περιλάβει στις σελίδες της, πλην μιας, και αυτή όχι στους ελληνόφωνους, μα αποκλειστικά στους αγγλόφωνους ποιητές. Αυτό το χρέος και αυτή την οφειλή θέλησε ν' αποκαταστήσει - και από τη θέση του ιδιαίτερου γραμματέα του - ο συγγραφέας του ανά χείρας βιβλίου.
