"... Οι Καρούτες, το χωριό που διαδραματίζονται τα γεγονότα, βρίσκονται στην νότια πλευρά της Γκιώνας σε υψόμετρο 1150 μ. Πριν τον πόλεμο το χωριό είχε 150 σπίτια και 800 κατοίκους, οι περισσότεροι απ' αυτούς ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Για την απαράμμιλη ανδρεία και τον ηρωισμό που έδειξαν οι Καρουτιανοί στα χρόνια της κατοχής το χωριό κάηκε τέσσερις φορές από τους Ιταλογερμανούς ('42-'44). Μετά την ολοκληρωτική καταστροφή τον Αύγουστο του '44, το χωριό ερήμωσε και οι Καρουτιανοί έγιναν πρόσφυγες, άλλοι στην Άμφισσα, άλλοι στην Ιτιά, άλλοι στην Αθήνα, και μόνο λίγοι έμειναν για να φυλάξουν Θερμοπύλες... τις Καρούτες, αλλά τότε ήρθε ο εμφύλιος... Ο εμφύλιος σπαραγμός, που άφησε πίσω του 800.000 έλληνες ξεριζωμένους από τις εστίες τους, θύματα της εφαρμογής του σχεδίου των "νικητών" για την "Εκκένωση των ορεινών όγκων" της πατρίδας μας... Αλλά η μοίρα τούτων των ανθρώπων, και όχι μόνον αυτών, στα κατοπινά χρόνια τους "φύλαγε" να βιώσουν ένα μαρτύριο δίχως τέλος..."