"Η τραγωδία των ημερών εκείνων είναι αδύνατον να περιγραφεί, πλήρως, με λόγια Την αισθάνονται μόνον όσοι την έζησαν ως γεγονός και την βίωσαν ως πράξη και τρόπο ζωής, ώστε να μπορούν, σήμερα, να αποδέχονται την "... των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν ...".
Ανεπανάληπτες οι στιγμές τότε, όπου "τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά". Στιγμές εθνικής εξάρσεως, αλλά και στιγμές καταισχύνης που οδήγησαν, τελικώς, το έθνος στην διχόνοια.
Οι σελίδες, που ακολουθούν, είναι γραμμένες "χωρίς οργή και προκατάληψη", επειδή νομίζουμε ότι έφθασε ο καιρός να ιδούμε τα γεγονότα της Κατοχής, της Αντίστασης και της Απελευθέρωσης - έπειτα από μισόν και πλέον αιώνα - με ψυχραιμία και νηφαλιότητα. Όχι μόνον προς φρονιματισμό μας, άλλα και για το suum quique tribuere ...