Η Ακρόπολη της Μιδέας αποτελεί το τρίτο σε σπουδαιότητα ισχυρό κέντρο της Μυκηναϊκής Αργολίδας μετά τις δυο άλλες κυκλώπειες ακροπόλεις, τις Μυκήνες και την Τίρυνθα. Η σημασία της ως μεγάλου Μυκηναϊκού κέντρου μαρτυρείται από την κυκλώπεια οχύρωσή της, τα ευρήματα των ανασκαφών, τη θέση της στη μυθολογία και τη σύνδεσή της με το πλούσιο Μυκηναϊκό νεκροταφείο στα γειτονικά Δενδρά. Η Μιδέα, εκτός από την αρχαία γραμματεία, αναφέρεται και από περιηγητές και ερευνητές του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, που περιέγραψαν τα ορατά ανά τους αιώνες ερείπια της οχύρωσης.

Μικρή έρευνα στην ακρόπολη πραγματοποιήθηκε το 1907 από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο. Ωστόσο, οι πρώτες δοκιμαστικές ανασκαφές στη Μιδέα άρχισαν το 1939 από τον Σουηδό αρχαιολόγο Axel Persson, τον ανασκαφέα των Δενδρών και της Ασίνης. Περιορισμένη έρευνα έγινε και το 1963 από τους Νικόλαο Βερδελή και Paul Astrom, ενώ οι συστηματικές ανασκαφές στην ακρόπολη, ως κοινό Ελληνοσουηδικό πρόγραμμα, άρχισαν το 1983, αρκετά πρόσφατα σε σύγκριση με τις έρευνες στις Μυκήνες και την Τίρυνθα, που ξεκίνησαν έναν αιώνα ενωρίτερα.

Η ακρόπολη ιδρύθηκε σε λόφο με υψόμετρο 268 μ., που δεσπόζει στο βορειοανατολικό μυχό της Αργολικής πεδιάδας. Η στρατηγική της θέση με την απεριόριστη θέα προς όλες τις κατευθύνσεις παρείχε τη δυνατότητα ελέγχου ολόκληρης της πεδιάδας και του Αργολικού κόλπου, πράγμα που συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην εξέλιξη και την ακμή της Μιδέας κατά τη Μυκηναϊκή εποχή. Όπως δείχνουν τα σωζόμενα ίχνη του Μυκηναϊκού οδικού δικτύου στην περιοχή, η ακρόπολη συνδεόταν με τα άλλα μεγάλα κέντρα της Αργολίδας.
[...]
(απόσπασμα από το βιβλίο)