Το βιβλίο αναφέρεται λεπτομερώς στις συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η κατάκτηση της Ν. Ελλάδας και ιδιαίτερα της Πελοποννήσου, από τους Φράγκους, καθώς και στα πολεμικά γεγονότα, με την ανάμιξη των Ελληνικών Κρατών της Ηπείρου και της Νίκαιας, ως το 1261, επιμένοντας στη λύση ορισμένων ιστορικών και τοπογραφικών προβλημάτων.
Προς τούτο χρησιμοποιούνται όλες οι ιστορικές πηγές, σε σύγκριση μεταξύ τους, λαμβάνοντας υπόψη πού συμφωνούν ή διαφωνούν και πού αλληλοσυμπληρώνονται.
Η μελέτη συμπεριλαμβάνει και τη διάθεση των πληθυσμών έναντι των Φράγκων κατακτητών, επισημαίνοντας τους λόγους, για τους οποίους δεν υπήρξε μεγάλη αντίσταση εκ μέρους των κατοίκων και των αρχόντων, ιδιαίτερα στα εδάφη εκτός Πελοποννήσου. Στην τελευταία, τα ισχυρά φρούρια και η υποστήριξη των ηγεμόνων της Ηπείρου και Νίκαιας σε ντόπιους ημιανεξάρτητους άρχοντες δημιούργησαν εστίες αντίστασης, που κράτησαν πολλά χρόνια.