Έγραψα αυτά τα αφηγήματα, γιατί πιστεύω ότι δεν χρωστάμε στις επόμενες γενιές.
Κάθε νέα γενιά χαράζει τη δική της πορεία. Το ίδιο κάνει και η σημερινή. Αντίθετα, οφείλουμε σε όλους αυτούς που έζησαν πριν από μας.
Που πολέμησαν, πόνεσαν, στερήθηκαν, έπαθαν, βασανίστηκαν, σκοτώθηκαν μεταξύ τους, έζησαν με τον φόβο και τη φρίκη, χωρίς ελευθερίες, για να μπορούμε εμείς να ζούμε με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, να μιλάμε ανοιχτά χωρίς τον κίνδυνο να καταλήξουμε σε κανένα μπουντρούμι, σε κανένα χαντάκι ή στα χέρια κανενός δράκου.
Σ' αυτούς μόνον οφείλουμε.