Το κεντρικό θέμα της συγκεκριμένης διατριβής είναι η συγκριτική ανάλυση τιυν κρίσεων της Κύπρου (1974) και του Κουβέιτ (1991) μέσα στα πλαίσια των διατάξεων περί εξαναγκαστικών μέτρων του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Στην ουσία πρόκειται για μια σύγκριση ανάμεσα στην παλαιά και στη νέα δικαιϊκή τάξη. Πέραν τούτου, δύο ανεξάρτητα θέματα θα εξεταστούν με ενδελέχεια. Το πρώτο θέμα επικεντρώνεται στην μη παραγραφή του δικαιώματος της νόμιμης άμυνας στην Κύπρο, αποσκοπώντας στην αποσαφήνιση της ειδοποιού διαφοράς ανάμεσα σε μια καθαρά εδαφική διακρατική διαφορά, όπου δεν καθίσταται δυνατή η επίκληση του άρθρου 51 από τη στιγμή που έχει παρέλθει ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, και σε μία μη εδαφική διαφορά, όπως στην περίπτωση της Κύπρου, όπου το δικαίωμα της νόμιμης άμυνας είναι απαράγραπτο. Η νομική βάση της απόφασης 678 στο πλαίσιο της κρίσης του Κουβέιτ συνιστά το δεύτερο θέμα. Η απάντηση σε αυτό το θέμα θα καταστήσει σαφείς τους περιορισμούς του διεθνούς δικαίου για την χρήση στρατιωτικής ισχύος εναντίον του Ιράκ. [...]

(από τον πρόλογο του βιβλίου)