Το εγχείρημα αυτό της Μαργαρίτας Παπαδοπούλου λειτουργεί σε διάφορα επίπεδα. Στον εκπαιδευτικό, είναι ένα βοήθημα που επιτρέπει να προσεγγίσει την διδασκαλία ενός από τους πιο μαγικούς, διεισδυτικούς και απαιτητικούς συνάμα ποιητές της Ελληνικής γλώσσας: τον Κωνσταντίνο Καβάφη. Στον φοιτητή, στον "χρήστη" της καβαφικής διδακτικής, προσφέρει ένα κλειδί - ή μάλλον μια σειρά από κλειδιά - προκειμένου να ανακαλύψει τον ίδιο τον ποιητή αλλά και να μπορέσει αργότερα να τον μεταδώσει.

Όμως, για τον γενικό αναγνώστη, για όποιον συνέβη να συναπαντήσει στην διαδρομή ζωής του τον Καβάφη, να τον προσεγγίσει με την αμεσότητα και με την απορία που ο Καβάφης μπορεί και ξυπνάει, σαν σκέψη, σαν γλώσσα, σαν παρελθόν που γίνεται μέλλον, για τον αναγνώστη αυτόν η Μαργαρίτα Παπαδοπούλου δίνει ένα πολυεργαλείο και ένα κέντρισμα συνάμα. Που διατηρεί του Ricoeur την άποψη: "Είναι ανοικτά τα ποιήματα σε τόσες ερμηνείες, όσοι και οι αναγνώστες τους".