Αυτό ο αφορισμός είναι η μεγαλύτερη αλήθεια και η μόνη πραγματικότητα που πρόφεραν ποτέ ανθρώπινα χείλη.

Αυτά τα λόγια του Παρμενίδη, είναι πάνω από κάθε θρησκεία, κάθε φιλοσοφία και κάθε κοσμοθεωρία και μάταια προσπαθούν με τη λογική να τα ερμηνεύσουν σοφοί και λόγιοι οι οποίοι μπορούν να μας μεταδώσουν και να μας εξηγήσουν μόνο, κάθε μορφής σοφία. Όμως αυτός ο αφορισμός δεν είναι ένας στοχασμός κάποιου σοφού αλλά η μόνη Γνώση και Αλήθεια που μπορεί να μας αποκαλυφθεί άμεσα, μόνο μέσα από δική μας Εσωτερική εμπειρία. Είναι τα ίδια λόγια των Ελεατών που μίλησαν για το "Ον και μη Ον", για "Το Ον που είναι ένα και άπειρο" του Μέλισσου του Σάμιου και το "Όψεις των αδήλων τα φαινόμενα" του Αναξαγόρα. Ακόμα και με την θεώρηση μεταξύ "Κτιστού και Άκτιστου" των εβδομήκοντα μεταφραστών της Παλαιάς Διαθήκης.

Την επίτευξη Γνώσης και προσωπικής εσωτερικής εμπειρίας αυτής της μόνης Αλήθειας και πραγματικότητας καθώς και την έμπρακτη επιδίωξη αυτού του σκοπού, ονομάζουμε Μυστικισμό.