Το έγκλημα που διαπράττει ο φοιτητής Ρασκόλνικοφ είναι έγκλημα για το οποίο υπεύθυνη είναι η ίδια η κοινωνία. Ο προμελετημένος φόνος της γριάς τοκογλύφου και ο παράπλευρος -εξ' αμελείας-της αδερφής της, είναι μια διαμαρτυρία για την κοινωνική αδικία και προβληματίζει τον θύτη αν είναι αυτός ο εγκληματίας ή το θύμα. Όσο για την τιμωρία, θα τη βρείτε -δίκαιη ή άδικη- στις σελίδες του αριστουργηματικού μυθιστορήματος του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα.

Ο Ντοστογιέφσκι με το "Έγκλημα και τιμωρία" θέτει απροκάλυπτα μπροστά μας το υπαρξιακό πρόβλημα, μέσα από το πρόσωπο ενός θύτη που έγινε δολοφόνος, διαμαρτυρόμενος για την κοινωνική αδικία της τότε ρωσικής κοινωνίας, που δεν διαφέρει και πολύ από τις κοινωνίες του παρόντος.

Αυτός ο προβληματισμός του ήρωα καθιστά το έργο διαχρονικό, με ιδιαίτερο βάθος και δίκαια θεωρείται ένα από τα μεγάλα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.