Με τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 έκλεισε ένας σχεδόν δεκαετής πολιτικός κύκλος που ταυτίστηκε με την οικονομική κρίση, αλλά και μια δραματική πενταετία με αναταράξεις, εντάσεις και εξαιρετικά πυκνό πολιτικό χρόνο.

Η ιστορία της περιόδου 2014-2019 εν πολλοίς καθορίστηκε από τον τρόπο με τον οποίο οι πρωταγωνιστές της χειρίστηκαν τα μεγάλα στρατηγικά διλήμματα που τους ετέθησαν. Η ίδια η πολιτική, εξάλλου, συνιστά -εκτός των άλλων- τη διαδικασία επίλυσης σοβαρών συλλογικών διλημμάτων.

Η συγκεκριμένη μελέτη εστιάζει σε ορισμένα από τα στρατηγικά ορόσημα της περιόδου 2014-2019 ο χειρισμός των οποίων ήταν καθοριστικός για την εκλογική έκβαση αυτού του πολιτικού κύκλου. Εξετάζει τη σχεδόν νομοτελειακή άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και το πώς οι πρώτες κρίσιμες αποφάσεις του καθόρισαν το πλαίσιο όλης της τετραετίας που ακολούθησε· αλλά και τα διλήμματα που εκλήθη να διαχειριστεί στο τέλος αυτής της διαδρομής, όταν επιχείρησε να αντιστρέψει τα δεδομένα που είχαν παγιωθεί. Αναλύει επίσης τις κομβικές επιλογές της Νέας Δημοκρατίας που της επέτρεψαν να κάνει ένα ακόμα εκλογικό comeback, ακριβώς επειδή απάντησε σωστά στα στρατηγικά διλήμματα που της ετέθησαν.

Μέσα από την περιοδολόγηση της πενταετίας 2014-2019 περιγράφεται η μετάβαση από έναν πολιτικό κύκλο γεμάτο εντάσεις, πυκνότητα γεγονότων, αμφισβητήσεις και διαψεύσεις, σε μια νέα πολιτική περίοδο, περισσότερο πραγματιστική, με διαφορετικά προτάγματα, de facto συγκλίσεις και αυξημένη θεσμική νομιμοποίηση.

Με στόχο να αναδειχθεί μια διαχρονική πολιτική διδαχή: η υπεροχή της στρατηγικής έναντι του τακτικισμού, της μεθοδικότητας έναντι του αυτοσχεδιασμού, του ρεαλισμού έναντι του βολονταρισμού. Μια διαπίστωση χρήσιμη για όποιον κατέχει θέση ευθύνης και για όποιον μελετά την πολιτική.