Η Φαρμακολύτρια και άλλα διηγήματα

"Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είναι χωρίς αμφιβολία ο μεγάλος τραγικός του νέου ελληνισμού. Διακρίνουμε, παραταύτα, στον κόσμο της λογοτεχνικής του δημιουργίας μιαν εύχαρι και, ενίοτε, φιλοπαίγμονα διάθεση [...].

Σημαντικό ρόλο προς την κατεύθυνση αυτή διαδραματίζει και ο λαϊκός πολιτισμός της Σκιάθου, ο οποίος αδιαλείπτως τροφοδοτεί και εμπλουτίζει το έργο του Παπαδιαμάντη.

[...] Στην περίπτωση του Σκιαθίτη λογοτέχνη ισχύει το ίδιο ακριβώς που ισχύει και στην περίπτωση του Ντοστογιέφσκι, κατά τον Μιχαήλ Μπαχτίν: Στα έργα του δεν δημιουργεί άφωνους σκλάβους "αλλά ελεύθερους ανθρώπους, ικανούς να στέκονται δίπλα στον δημιουργό τους, διαφωνώντας με αυτόν και, ενίοτε, επαναστατώντας εναντίον του"".

(Από το προλογικό σημείωμα του Στέλιου Παπαθανασίου)