Μια παράξενη συνύπαρξη πατέρα και κόρης σε ανύποπτο χρόνο. Μέσα από ασπρόμαυρες φωτογραφίες "ντυμένες" με τις συμβουλές και τις θυμοσοφίες του, αυτό το ονειροπόλο αγόρι, ο ανώνυμος άντρας, που στην πορεία της ζωής γίνεται η φωνή της ρωμιοσύνης, ζωντανεύει μια ιστορία με ιστορία. Κι αυτή η ιστορία παίρνει "φωνή" από το λόγο της κόρης του, της Άννας, που κάνει ποίημα την κλεισμένη ερμητικά ζωή του και την "ελευθερώνει" για πρώτη φορά, να πετάξει σαν αϊτός με φτερά στους ουρανούς που δε συννέφιασαν ποτέΙ Αντί σιωπής, του λέει όσα δεν του είπε ακόμα, όσα θα ήθελαν να του πουν όλοι όσοι τον αγάπησαν απλά, βαθιά κι ανθρώπινα, σε μια ευθεία γραμμή που ισορροπούν οι καρδιές της μάνας, της γυναίκας, του παιδιού, του φίλου, που λάτρεψαν τον Γρηγόρη τους και όχι μόνο τον Μπιθικώτση.