Για τον Άλδο Μανούτιο -όπως άλλωστε και για τους περισσότερους τυπογράφους του 15ου αιώνα από τον Γουτεμβέργιο και μετά- πριν από την ηλικία των σαράντα ετών, προτού δηλαδή επιδοθεί στη δραστηριότητα που έμελλε να του χαρίσει αιώνια δόξα, δεν γωρίζουμε σχεδόν τίποτε. Ήταν άνθρωπος λιγομίλητος, που σπανίως έγραφε κάτι για τον εαυτό του εάν δεν είχε σχέση με τη δουλειά του, και δεν υπάρχει πρώιμη βιογραφία που να καλύπτει τα κενά αυτά. 'Ετσι, "μαρτυρούν" μονάχα τα ίδια του τα βιβλία σε συνδυασμό με ορισμένα σποραδικά τεκμήρια ή χωρία αποσπασμένα από την αλληλογραφία των ουμανιστών. [...] (απόσπασμα από το βιβλίο)