Sławomir Mrożek

1930-2013

Πολωνός εικονογράφος και θεατρικός συγγραφέας (1930-2013). Η οικογένειά του ζούσε στην Κρακοβία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου τελείωσε το γυμνάσιο το 1949. Την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του ως πολιτικός δημοσιογράφος, γράφοντας στο εβδομαδιαίο περιοδικό "Przekroj". Την εποχή εκείνη συνέπλεε, ιδεολογικά, με το κομμουνιστικό καθεστώς της χώρας του. Το 1952 έγινε μέλος της Ένωσης Πολωνών Συγγραφέων (Zwiazek Literatow Polskich, ZLP), που ελεγχόταν από το κομμουνιστικό κόμμα, και την επόμενη χρονιά υπερασπίστηκε με κεντρικό άρθρο τη δικαστική απόφαση καταδίκης σε θάνατο τριών καθολικών ιερέων, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, συγκρίνοντάς τους με τα "έκφυλα" μέλη των Ες Ες και της Κου Κλουξ Κλαν (απόφαση που, τελικά, δεν εκτελέστηκε). Στα τέλη της δεκαετίας του '50 αρχίζει να γράφει και να ανεβάζει θεατρικά έργα που ανήκουν στο θέατρο του παραλόγου (πρώτα του έργα: "Η αστυνομία", "Το μαρτύριο του Piotra Ohey" και "Η γαλοπούλα", μεταξύ 1958-1960). Το 1963, οι ψευδαισθήσεις του για το καθεστώς της χώρας του έχουν πια διαλυθεί και κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Ιταλία μαζί με τη γυναίκα του, Μαρία Ομπρέμπα, αποφασίζουν να αυτομολήσουν στη Δύση. Θα ζήσει πέντε χρόνια στην Ιταλία και το 1968 θα εγκατασταθεί μόνιμα στο Παρίσι, λαμβάνοντας αργότερα τη γαλλική υπηκοότητα. Τα θεατρικά έργα που τον καθιερώνουν, διεθνώς, ως εκπρόσωπο του θεάτρου του παραλόγου, είναι το "Τάνγκο" (1965), με θέμα τον ολοκληρωτισμό (το πιο πετυχημένο έργο του, διεθνώς, σύμφωνα με τη Britannica), και οι "Εμιγκρέδες" (1975), με θέμα δύο Πολωνούς μετανάστες στο Παρίσι. Το 1984 εκδίδεται το θεατρικό έργο του "Άλφα", με το οποίο προσπαθεί να απομυθοποιήσει τον ηγέτη της Αλληλεγγύης, Λεχ Βαλέσα. Έχοντας γράψει περισσότερα από 35 θεατρικά έργα, δεν θα επιστρέψει στην Πολωνία και στην πατρίδα του, την Κρακοβία, παρά μόνο το 1996. Το 2008 εγκαθίσταται και πάλι στη Γαλλία, στη Νίκαια, όπου θα ζήσει ως το θάνατό του, στις 15 Αυγούστου 2013, σε ηλικία 83 ετών. Άλλα θεατρικά έργα του είναι: "Στριπτήζ" (1961), "Το πάρτυ" (1962), "Ο θάνατος του υπολοχαγού" (1963), "Ένα ευτυχές γεγονός!" (1971), "Το σφαγείο" (1971), "Ο ελέφαντας" (1972), "Το κυνήγι της αλεπούς" (1977), "Ο ράφτης" (1977), "Μια καλοκαιρινή μέρα" (1982), "Το συμβόλαιο" (1986), "Έρωτας στην Κριμαία" (1993), "Όμορφη θέα" (2000), κ.ά.