Angela Carter

1940-1992

Η Άντζελα Κάρτερ γεννήθηκε στο Sussex τον Μάιο του 1940, εν μέσω πολέμου. Μεγάλωσε στο Yorkshire, πλάι σε μια δεσποτική γιαγιά, στους κόλπους της εργατικής τάξης. Αργότερα θα θυμηθεί ξανά τα παραμύθια και τα παιδικά της χρόνια για να τροφοδοτήσουν, με την αρωγή της φαντασίας της, την ανατρεπτική γραφή της. Τόσο η ζωή της όσο και το έργο της δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστούν συμβατικά. Μπήκε στην παραγωγή από τα δεκαεννιά της χρόνια. Στα είκοσι παντρεύτηκε τον Πολ Κάρτερ, για να τον αφήσει 12 χρόνια αργότερα παίρνοντας το βραβείο Somerset Maugham. Η ίδια είπε ότι ο Μομ θα ήταν ευτυχής αν ήξερε ότι χρησιμοποίησε το έπαθλο αυτό για να "το σκάσει" από τον σύζυγό της και από τη βρετανική κουλτούρα. 'Ετσι έφθασε ως το Τόκιο. Έζησε στην Ιαπωνία για δύο χρόνια και ταξίδεψε πολύ στις ΗΠΑ και στην Ασία. Στα τέλη της δεκαετίας του '70 εγκαθίσταται και πάλι στο Λονδίνο με τον νέο σύζυγό της και αποκτά μαζί του ένα γιο. Το έργο της περιλαμβάνει διηγήματα, μυθιστορήματα, δοκίμια, ποιήματα, ιστορίες για παιδιά και ραδιοακροάματα. Από τα βιβλία της προέκυψαν επίσης δύο κινηματογραφικές ταινίες ("Η παρέα των λύκων", του Neil Jordan, 1984, και "Το μαγαζάκι με τα μουσικά παιχνίδια", του D. Wheatley, 1987). Η Άντζελα Κάρτερ υπήρξε αναμφισβήτητα φεμινίστρια. Ωστόσο, έξω και πέρα από αυτό, υπήρξε και αρκετά άλλα πράγματα. Πολλοί είναι εκείνοι που "διέγνωσαν" τη φεμινιστική θέση της. Λίγοι εκείνοι που κατάφεραν να δουν το ζωογόνο, γνήσια ανατρεπτικό της πνεύμα και μια "μαγική δημοκρατία" που δεν άφηναν - τα δύο μαζί - κανένα περιθώριο για στράτευση και που εν τέλει την απέκλεισαν από το κατεστημένο της λογοτεχνίας. Δεν ήταν άλλωστε "γραφτό της" να προλάβει να εξηγηθεί. Πέθανε πρόωρα, το 1992, από καρκίνο. Ο θερμός επικήδειος λόγος του Σαλμάν Ρούσντι δεν αρκεί για να μας εξηγήσει πώς είναι αλήθεια δυνατόν να παραμένει ακόμη λίγο ως πολύ άγνωστη.(από άρθρο-παρουσίαση της Χριστίνας Οικονομίδου στην εφημερίδα "Το Βήμα", 13.1.2002)