Andreij Tarkovskij

1932-1986

Ο Αντρέι Αρσένιτς Ταρκόφσκι γεννήθηκε το 1932 και σπούδασε στο Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογραφίας της Μόσχας, με καθηγητή τον Μιχαήλ Ρομ. Ενώ σπούδαζε γύρισε δύο ταινίες μικρού μήκους: "Δεν έχει άδεια απόψε" (1960) και "Το βιολί και το κομπρεσέρ" (1961). Η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, "Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν" (1962) κατέκτησε το Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Το 1966 προβάλλεται η ταινία του "Αντρέι Ρουμπλιώφ" που αποσύρεται αμέσως μετά την πρώτη προβολή της στη Μόσχα. Μόλις το 1969 παίζεται στις αίθουσες της δυτικής Ευρώπης. Το 1972 γυρίζει το "Σολάρις", από το μυθιστόρημα του Στανισλάβ Λεμ. Το 1974 προβάλλεται ο "Καθρέφτης", που προκαλεί σκάνδαλο με το προωθημένο ύφος του και τον λυρικό υποκειμενισμό του. Έπειτα από πέντε ολόκληρα χρόνια, το 1979, ετοιμάζεται ο "Στάλκερ". Το 1982 του επιτρέπεται να γυρίσει στην Ιταλία την επόμενη ταινία του, τη "Νοσταλγία", η οποία ολοκληρώνεται το 1983. Το 1984 ζητά άσυλο στη δυτική Ευρώπη. Το 1985 σκηνοθετεί την όπερα του Μουσόργκσκι "Μπόρις Γκοντούνοφ" στο Κόβεν Γκάρντεν του Λονδίνου. Εγκαθίσταται προσωρινά στη Σουηδία, όπου γυρίζει τη "Θυσία" (1986), που έμελλε να αποδειχθεί το κύκνειο άσμα του, αφού τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς πεθαίνει στο Παρίσι.