Γαβριηλιδης

Ποια είναι η Εύα και ποιος ο Αδάμ; Αυτός ο γήινος άντρας κινεί τα νήματα της καθημερινότητάς της και...

ΜΕΤΑ ΤΟΥΤΩΝ ΗΝΟΙΞΕΝ ΙΩΒ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΑΥΤΟΥ Θύμωσα τώρα. Όπως θυμώνει το σίδερο μέσα στην πέτρα και κρατά...

Επιστολή στον Προμηθέα Το φως του ήλιου, Προμηθέα, το ’χαμε δεν έπρεπε και τη φωτιά να μας δωρίσεις ...

Άκρη του βράχου και γκρεμούς πολλούς/μες στην αγάπη έζησα/φώτα μοναχικά/παράξενα/σαν πλοία/και ουρλι...

ΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣΑνάμεσα στους νεκρούς αναγνώρισα κι εγώ μια γυναίκα που μου έμοιαζε με τρόπο πολύσημο. Ψ...

Η διαρκής πάλη της ποίησης με την αδηφάγο πραγματικότητα. Τα ποιήματα της Αφροδίτης Γιαννάκη, με συν...

Όταν ακουμπάμε το σώμα ενός ανθρώπου κάτω από το δέρμα ακουμπάμε την ψυχή του. Την ακουμπάμε με το δ...

Ο Μέγας Κάμπος είναι μια Ιδέα. Μια ιδέα που ξαναβρίσκει τον χαμένο ελληνικό χρόνο μέσα από τους δρόμ...

ΕπιθυμίεςΜ' ένα είδους γέλιου ή θάρρος, ζήση ή περιέργεια αχόρταγη, σταλάζοντας κερί καμένου τάματος...

Η επιλογή του συγγραφέα, ως στρατεύσιμου, για τη συμμετοχή του, με το 13ο Σμήνος Μεταφορών, στο Ελλη...

"Τα μεγάλα αναμμένα κεριά υψώνονταν στις τέσσερις γωνιές του κρεβατιού σαν φρουροί φωτίζοντας αχνά τ...

ΈρωταςΣαν θάλασσα τις νύχτες έμπαινες στο σώμα μου. Σαν παλίρροια με ταξίδευες νύχτες ολόγιομες. Ερμ...

Ο ίδιος πάντα Στέλιος. Εξωκοινοβουλευτικός. Εξωθεσμικός. Με μια λέξη αμφισβήτησης για τα πάντα. Με α...

Ο αχάριστος εγώ, αυτή και τα παπούτσια της στο κρεβάτι χωρίς έρωτα και μ’ ένα πιτόγυρο σε πιάτο. Ριά...

"Η τελευταία ώρα"Σύνεργα επιτυχίας στοιβαγμένα,/πάντα σε ετοιμότητα,/στη θέση αισθημάτων./Θεά μονογε...