Οι ανθρώπινες ζωές δεν πρέπει να επιδιώκουν την ισορροπία με περιττές χειρονομίες, ευτράπελες ή δραματικές στις δύσκολες καταστάσεις.
Το να προσπαθείς να κάνεις τη μέρα σου ομορφότερη μ’ ένα χαμόγελο και λίγη αισιοδοξία ακόμα κι αν τίποτα δεν σε προδιαθέτει γι’ αυτό, είναι κάτι που μπορεί να μας κάνει ακόμη και στις μέρες μας χαρούμενους.
Βέβαια οι στιγμές των ανθρώπινων ζωών περιέχουν το χαμόγελο και το δάκρυ σε ποσά αντιστρόφως ανάλογα.
Σκέψου όμως μήπως ο πανέξυπνος και εφευρετικός άνθρωπος είναι ο συνειδητά και λυτρωτικά αυτοσαρκαζόμενος.
Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι μια διαρκής πληρότητα και ευτυχία. Μη φοβάστε λοιπόν καθόλου το συναίσθημα που αγγίζει την καρδιά και το νου των ανθρώπων και τους οπλίζει με αισιοδοξία στις αντιξοότητες και αναμφιβόλως συμβάλλει στην επιβίωση της κορωνίδας του βιοσυστήματος.
Το λυτρωτικό και ανακουφιστικό χαμόγελο μας μεθά, μας εξαγνίζει, μας καλυτερεύει και αποπνέει σίγουρα ένα ήθος που παρηγορεί και ωριμάζει τους ανθρώπινους χαρακτήρες, κυρίως όταν έρχονται αντιμέτωποι με δύσκολες καταστάσεις που επιπρόσθετα οδυνηρά τους προβληματίζουν.
Το λυτρωτικό γέλιο και ο αυτοσαρκασμός, που δεν είναι όμως ένα πικρόχολο σχόλιο στη ζωή, ας είναι λοιπόν το αντίδοτο στις δηλητήριο-μεταλλάξεις του κόσμου μας, ένας ύμνος στα αγριόχορτα - έστω και σ’ αυτά που καλλιεργούνται στις ταράτσες - και μια υπονόμευση στα πιο πρωτόγονα ένστικτα μας σχετικά με τις έννοιες σωστό και λάθος.
Αγαπητέ μου Ωροσκόπε! Το μη φιλικό χαμόγελο στη ζωή μπορεί να προμηνύει αντί της κάθαρσης, πολλά δεινά υποσχόμενους μπελάδες.
Καιρός για φλερτ με τη ζωή!