Το τάνταλο του Λόγου ατάλαντο
δεν συνοδεύει απλώς την κάθε ανρθώπινη ζωή
ως αιωνός και μόρος
αλλά συνάδει με του καθενός τη γλώσσα
την ποιητική
και θεσπίζει
αέναα απόκρυφα κι ανεξήγητα
τον δαίδαλο των νόμων
και πάραυτα θεσπίζεται
ως ίλιγγος διθύραμβος και σάλος
μ' έναν τρόπο περίτρανο
με μια μυστική αγωγή

μία καταστροφή
πλέον πρόσφορη και πρόστυχη
απ' όλα τα καμώματα και κατορθώματα
του πάσχοντος ανθρώπου