Με το βιβλίο αυτό επιχειρήσαμε να μπούμε στο διάλογο που αναπτύσσεται στον ελληνικό και διεθνή επιστημονικό χώρο γύρω από τον καταλυτικό ρόλο που διαδραματίζουν οι νέες τεχνολογίες στο μετασχηματισμό του πολιτισμικού οικοδομήματος και στη συγκρότηση αυτού που αποκαλείται "μετανεωτερικότητα". Η προσέγγιση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτισμικών μεταβολών που απορρέουν από την εισαγωγή των σύγχρονων τεχνολογιών σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας μας οδήγησε σε επαναπροσδιορισμό των μέσων και, κατά συνέπεια, των ερμηνειών, με τα οποία επιχειρούμε να αναπαραστήσουμε το παρελθόν.

Ο σκοπός της ένταξης της νέας τεχνολογίας στη διδασκαλία και μάθηση της ιστορίας, τα διαφορετικά είδη λογισμικών και υπολογιστικών εργαλείων, οι δυνατότητες που αυτά προσφέρουν στην κατάκτηση της ιστορικής γνώσης, οι διαφορετικοί μαθησιακοί στόχοι που μπορούν να υποστηρίξουν αποτελούν βασικούς προβληματισμούς του παρόντος βιβλίου.

Παρουσιάζουμε, λοιπόν, μια κριτική εξέταση των δυνατοτήτων των σύγχρονων τεχνολογιών να αποτελέσουν γέφυρα ουσιαστικής επικοινωνίας ανάμεσα στους μαθητές και την ιστορική γνώση, με σκοπό να αναπτύξουν οι μαθητές συγκεκριμένες ιστορικές δεξιότητες που αφορούν την ερευνητική πρόσβαση σε ιστορικές πηγές, την εφαρμογή καινούργιων -οπτικών κυρίως- μορφών αναπαράστασης του παρελθόντος, καθώς και την μεταξύ τους αλληλεπίδραση και συνεργασία. Οι δυνατότητες αυτές των νέων τεχνολογιών εκτιμούμε ότι συνιστούν σημαντικές "προκλήσεις" για τη σύγχρονη διδακτική της ιστορίας, απαντώντας στο βασικό προβληματισμό:
Πώς να προσεγγίσουμε το παρελθόν με τρόπο που να ενδιαφέρει τους μαθητές.