Ο αινιγματικός Τζιότο, γιος του αγρότη Μποντόνε, από το Βεσπινιάνο της Τοσκάνης, έζησε στην καρδιά του Μεσαίωνα (1266/7-1337), μα έσπειρε τον πιο γόνιμο σπόρο της Αναγέννησης. Ήταν ο πρώτος που έθεσε το αίτημα για τον εξανθρωπισμό του Θεού μέσα από το δρόμο του πάθους, της αμφιβολίας και της αγάπης· τούτο το αίτημα το κατέκτησε ζωγραφίζοντας σκηνές αξεπέραστης δραματικότητας, παλλόμενη σάρκα και πυρωμένα μάτια, μορφές που εμπεριέχουν το παρελθόν και το μέλλον τους, συνθέσεις που προσκαλούν τον άνθρωπο στα αινίγματά τους. Όποιος θέλει να δει τις ζωγραφιές του πρέπει να ξαναζήσει την έκσταση του Αγίου Φραγκίσκου, τη θυσία του Εσταυρωμένου Ιησού, την αναστάσιμη οδύνη της Παναγίας, την παραφορά της Μαρίας Μαγδαληνής. [...]
