Στο βιβλίο αυτό η συγγραφέας παραθέτει τις προσωπικές της αναμνήσεις, δοσμένες μέσα από τη διήγηση του αδελφού της Πέτρου, γίνονται ανάγνωσμα που δεν αφορά μόνο το στενό οικογενειακό της περιβάλλον, αλλά και την ευρύτερη Χιώτικη κοινωνία, αφού οι αναφορές στα τοπικά έθιμα, στις γιορτές, στα επαγγέλματα που χάθηκαν, στους γραφικούς τύπους της αγοράς, στα μαγαζιά της Απλωταριάς, στις βόλτες στην Προκυμαία, τα φαγητά του καθημερινού αλλά και του γιορταστικού τραπεζιού της μέσης αστικής οικογένειας γίνονται πηγή αναμνήσεων από τους παλιότερους και πληροφοριών για τους νεότερους.

Τόποι ιστορικοί, γειτονιές, ζαβολιές, παιχνίδια του δρόμου και του σπιτιού, ονόματα της κοινωνίας μας, εικόνες από τις δεκαετίες του 1950, 1960 κι αρχές του 1970 ζωντανεύουν και μας γεμίζουν την ψυχή με μια γλυκιά νοσταλγία. Κύριο στοιχείο η αδελφική αγάπη κι οι άρρηκτοι δεσμοί της οικογένειας.