Το βιβλίο της Μαρίας Τατάγια, δρ Νομικής παρουσιάζει τις θεσμικές συντεταγμένες ενός ιδιότυπου κοινωνικού φαινομένου, του μοναχισμού. Τα Ησυχαστήρια εμφανίζονται ως δικαιικός θεσμός τα τελευταία χρόνια, παρόλα αυτά, η μελέτη ενδιαφέρει όλες τις εκφάνσεις του οργανωμένου μοναχικού βίου, διότι, όπως προκύπτει από την εν λόγω έρευνα, το νομικό καθεστώς των Ησυχαστηρίων ταυτίζεται εν πολλοίς με το αντίστοιχο καθεστώς των μονών Δημοσίου Δικαίου. Το υλικό του βιβλίου έχει ταξινομηθεί σε τέσσερα κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο αναπτύσσεται γενικά ο θεσμός των Ησυχαστηρίων, τα βασικά χαρακτηριστικά τους και η ιδιάζουσα νομική προσωπικότητά τους.
Το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται στην προσωπική κατάσταση των μοναχών και μελετώνται οι προσωπικές και περιουσιακές τους σχέσεις, διότι, ως γνωστόν, τα άτομα που λαμβάνουν τη μοναχική κουρά περιέχονται σε ιδιαίτερο νομικό καθεστώς. Στο τρίτο κεφάλαιο ερευνάται η διοικητική τους οργάνωση και στο τέταρτο η οικονομική τους διαχείριση.
Το βιβλίο καλύπτει ένα κενό στην ελληνική βιβλιογραφία, καθώς έλλειπε μία συνοπτική μελέτη του μοναχικού βίου. Οι μονές δεν είναι, κατά την άποψη της συγγραφέως, οντότητες εξωκοσμικές, αλλά κοινωνικά φαινόμενα που απαιτούν δικαιική προστασία.