Η ιστορία ενός χιονάνθρωπου κι ενός κοριτσιού. Ενός κοριτσιού που φτιάχνει ένα χιονάνθρωπο και του ζητάει να μη λιώσει ποτέ, ενός χιονάνθρωπου που ξεκινά για ένα μακρινό και επικίνδυνο ταξίδι, το ταξίδι για το Βόρειο Πόλο.



[...] Ένα έργο σοφό, εφευρετικό, συγκινητικό, καλαίσθητο. Από εκείνα που τιμούν τα παιδιά και δρουν ευεργετικά στους μεγάλους [...] Μέσα από ξεχασμένες γεύσεις ονείρου, αθωότητας, ευγένειας, τρυφερότητας, ξεδιπλώνεται η ιστορία μιας φιλικής αγάπης ενός χιονάνθρωπου κι ενός κοριτσιού. Μια πορεία προς τη ζωή, που περνά από τη δοκιμασία της φιλίας. Ένα δίωρο περιπέτειας με εντεταμένες τις αισθήσεις μας και την παράσταση να διαχέεται από τη σκηνή στην πλατεία, ηθοποιοί και παιδιά ενωμένοι σε μια κοινή αφήγηση [...] Η βεβαιότητα του «πάντοτε» που αποζητά η αγάπη και η παροδικότητα των πραγμάτων της ζωής, συμβολισμένη εδώ από την εφήμερη φύση ενός χιονάνθρωπου που θα λιώσει με τις πρώτες ακτίνες του ήλιου, είναι το μοτίβο του έργου. Επισκεφθήκαμε την παιδική σκηνή με συγκαταβατική διάθεση και καταλήξαμε να δακρύζουμε και να γελάμε σαν παιδιά ανάμεσα σε παιδιά, ανακουφισμένοι για λίγο από το φορτίο της ενήλικης σοβαροφάνειας και πεζότητας.