Η πορεία του σύγχρονου αμερικανικού αστυνομικού μυθιστορήματος σφραγίστηκε από το μεγαλοφυή συγγραφέα Ντάσιελ Χάμετ (1894-1961). Οι ήρωές του δεν αποκαλύπτουν τις σκέψεις και τα κίνητρά τους, απλώς ενεργούν, κι έτσι ο αναγνώστης συμμετέχει στο έργο, μπαίνει στο παιγνίδι που του στήνει ο συγγραφέας προσπαθώντας ν' ανακαλύψει τη λογική που διέπει τη δράση των ηρώων, το γιατί ενεργούν με αυτόν ή τον άλλο τρόπο.
Ο Ντάσιελ Χάμετ υπήρξε μορφή τόσο στο χώρο της λογοτεχνίας, όπου ασχολήθηκε με διάφορα είδη (πεζό, ποίηση, δοκίμιο, κριτική), όσο και στο πεδίο των πολιτικών και κοινωνικών αγώνων, όπου από πολύ νωρίς προσχώρησε στο προοδευτικό κίνημα. Για την πολιτική αρθρογραφία του και την κοινωνική του δράση υπέστη διώξεις σ' όλη τη διάρκεια της εποχής του Μακαρθισμού. Ανάμεσα στους θαυμαστές του υπήρξε και ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο οποίος έγραψε ενθουσιαστικές και εγκωμιαστικές κριτικές για το έργο του. Ο Ραίημοντ Τσάντλερ πάλι, στη μελέτη του "Η απλή τέχνη ενός φόνου" μιλώντας για τον Χάμετ, ομολογεί πως στα χέρια του το αστυνομικό μυθιστόρημα γίνεται σημαντικό φιλολογικό είδος.

"Το γεράκι της Μάλτας" χαρακτηρίστηκε από την κριτική ως η καλύτερη αστυνομική ιστορία που γράφτηκε ποτέ και θεωρείται εμβληματικό στο είδος του. Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο τρεις φορές: το 1931 από τον σκηνοθέτη Ρόι Ντελ Ρουθ, το 1936, με τίτλο "Satan Met a Lady", από τον σκηνοθέτη Γουίλιαμ Ντίτερλε, και το 1941 από τον Τζον Χιούστον, στη διασημότερη εκδοχή του, με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στο ρόλο του ντετέκτιβ Σαμ Σπέιντ.