Τα συγκεκριμένα κείμενα, ξεδιπλώνουν αναζητήσεις μου που εφάπτονται σαν αμαξοστοιχία στις ράγες του μεγάλου ταξιδιού της ζωής. Κάποιος χάνει το τρένο, άλλος όχι. Δεν έχουμε όλοι την ίδια θέση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε μπορούμε να την αποκτήσουμε. Όπου θέση, βάλε τη λέξη συνείδηση. Αν σε ενοχλεί αυτή η λέξη, τότε αλλάζεις κατεύθυνση κι αδιαφορείς για αυτό το βιβλίο. Εάν οι αναγνώστες αυτών των κειμένων εχθροί και φίλοι, απαιτούν να είναι διασκεδαστικά τότε χάνουν το χρόνο τους, ή και το τρένο. Είμαι παρών και συμπράττω στον βαθμό που είναι εφικτό μαζί με τη μουσική και την εμπειρία μου, με απόλυτη την αίσθηση της ευθύνης αυτής. Όταν κάποιες φορές το παρακάνω είναι επειδή κι εγώ βρίσκομαι σε εξέλιξη, αλλάζω διαρκώς βαγόνια, στέκομαι όρθιος για χρόνια χωρίς θέση, κουράζομαι, αγανακτώ, πέφτω μέχρι τη στιγμή που βρίσκω τη δική μου από όπου απολαμβάνω την υπέροχη θέα. Όλα όσα προσπερνάμε κι εκείνα που θολά από το τζάμι βλέπω να έρχονται.