Το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να κατανοηθεί, πολύ λιγότερο να διδαχτεί, εάν δεν αναλυθεί μέσα από το πρίσμα της νομολογίας, μέσα από το πρίσμα της σταδιακής οικοδόμησής του, μέσα από το πρίσμα των σχέσεών του με τις εθνικές έννομες τάξεις. Το ίδιο ισχύει και ως προς το ρόλο των Κρατών ως μέλη της Ένωσης, ρόλος που κατέληξε να προσεγγίζεται ως ρόλος συμπληρωματικός, ως ρόλος λειτουργικά εντασσόμενος σε ευρωπαϊκές επιδιώξεις. Το παρόν βιβλίο περιλαμβάνει σχόλια, αναλύσεις και συμβολές που πραγματοποιήθηκαν κατά την τελευταία εικοσαετία υπό διάφορες μορφές και σε πολλά fora.

Είναι πράγματι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να διαπιστώνεται, ο τρόπος θεμελίωσης και ανάπτυξης μιας έννομης τάξης, η οποία ξεκίνησε ως απλή προέκταση της έννομης τάξης των κρατών μελών και κατέληξε να τις υποκαταστήσει σχεδόν πλήρως στον οικονομικό τομέα, να τις εναρμονίσει προς την κατεύθυνση επιδίωξης κρίσιμων στόχων, αποδεκτών από όλους, προπάντων να τις αναβαθμίσει, έτσι ώστε να αντανακλώνται οι καλύτερες παραδόσεις των ευρωπαϊκών θεσμών και ιδεών, οι πιο προηγμένες μορφές δημοκρατικής λειτουργίας των κοινωνιών, οι αναγκαίες ανθρωπιστικές αντιλήψεις στον τρόπο διαχείρισης της δημόσιας εξουσίας, ιδίως όσον αφορά στην προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων.