Αθάνατο το ανθρώπινο πνεύμα. Αστείρευτη η ζωή στο σύνολό της. Η ιστορία της Νονάς μου δεν είναι μοναδική. Το βιβλίο αυτό δεν γράφτηκε για να δείξει κάτι το ασυνήθιστο, εξωπραγματικό ή σπάνιο. Γράφτηκε για να υμνήσει το ανθρώπινο μεγαλείο, όπως μπορεί και εκφράζεται μέσα από την καθημερινότητα απλών ανθρώπων, που βρέθηκαν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Γράφτηκε για να τραγουδήσει την αστείρευτη πηγή αγάπης, χαράς και ζωής που κρύβεται μέσα μας, οτιδήποτε κι αν γίνεται γύρω μας.
Γράφτηκε για να γιορτάσει τον Άνθρωπο, εκείνο το κομμάτι μέσα μας που καμμιά φωτιά, βόλι, βασανιστήριο ή τρόμος δεν είναι αρκετά για να το κάψουν, να το λυγίσουν, να το αφανίσουν. Αυτό το κομμάτι της ανθρώπινης φύσης μας έσωσαν μέσα τους, κάτω από τον τρόμο και τον θάνατο, οι πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας. Και το έσωσαν για όλους μας. Αυτό το βιβλίο είναι ένα τραγούδι για όλους εκείνους τους ανθρώπους που μπόρεσαν, που κατάφεραν να ζήσουν τη ζωή τους ανθρώπινα, όταν τίποτα ανθρώπινο δεν υπήρχε γύρω τους. Γράφω για αυτούς που κράτησαν τα οχυρά της ανθρωπιάς. Γράφω για αυτούς που επέζησαν από τον τρόμο, που κάνει το μυαλό να φεύγει, και που δεν ξέχασαν πώς είναι ο άνθρωπος όταν δεν φοβάται, πώς είναι όταν αγαπά.