Τον "Θαυμαστό καινούργιο κόσμο" ο Χάξλεϋ τον οραματίστηκε πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον τοποθέτησε σε κάποια ιστορική στιγμή ύστερα από τον Τρίτο. Δεν είχε ζήσει ακόμη τη φρίκη μιας Δρέσδης και μιας Χιροσίμας, κι όμως στον εύφορο νου του πλανιόταν η εικόνα μιας Γης που είχε υποχρεωθεί, από τα δεινά των πολέμων, να υπαχθεί σε μια ενιαία πειθάρχηση. Ο "Θαυμαστός καινούργιος κόσμος" του Άλντους Χάξλεϋ τοποθετείται εκατό χρόνια αργότερα από τη θεοποίηση της μηχανής και τη μηχανοποίηση των ανθρώπων. Τα παιδιά γεννιούνται, τώρα, στα επιστημονικά εργαστήρια. Προπονούνται στον έρωτα από τη νηπιακή τους ηλικία, και εθίζονται με το θάνατο παίζοντας "μέλισσα-μέλισσα". Οι γυναίκες γεννιούνται ωραίες και έχουν, πάντα, σαν εξάρτημα, μια ζώνη με αντισυλληπτικά. Κάνουν έρωτα φορώντας τα παπούτσια τους, κυκλοφορούν με ταξικόπτερα, ανήκουν σ' όλους και ονειρεύονται να μην ανήκουν παρά σε έναν. Κάπου, στο Νέο Μεξικό, για λόγους επιστημονικούς, έχουν διατηρήσει κάποιους Άγριους, οι οποίοι πιστεύουν στη μονογαμία και στο Θεό, στη μοναξιά του ανθρώπου και στις αλήθειες που ενυπάρχουν στα έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Μπροστά στη φρίκη που τους προκαλεί η θέα μιας γυμνής γυναίκας, τρελαίνονται ή αυτοκτονούν.