Ηταν οι Κουρήτες που βοήθησαν τη Θεά Ρέα όταν αναγκάστηκε να κρύψει το νήπιο Δία από τον πατέρα του Κρόνο. Χόρεψαν αρματωμένοι γύρω του και τον έθρεψαν ώσπου να μεγαλώσει. Δεν είναι παράλογο άντρες αρματωμένοι να χορεύουν γύρω από ένα βρέφος; Δεν το τρόμαξαν; Τι κρύβεται, επομένως, πίσω από τον περίεργο μύθο; Η Χάρισον προσπαθεί να αδράξει το νήμα του μύθου συγκρίνοντάς τον με ορισμένες τελετές πρωτόγονων λαών. Καταλήγει στο γεγονός ότι οι Κουρήτες δεν αντιπροσωπεύουν παρά τους μυημένους νεαρούς άντρες μιας μητριαρχικής ομάδας. Στους πρωτόγονους λαούς το παιδί, με τη φυσική του γέννηση, ανήκει στη μητέρα του. Κατά τη μύηση γεννιέται για δεύτερη φορά, για να αποκοπεί από το μητρικό ομφάλιο λώρο και ως άντρας, ώριμος πλέον, να ενταχθεί στην ομάδα.
Η κεντρική τελετουργία της μύησης ήταν ένα δρώμενο της Νέας Γέννησης στη φυλή. Ο μαγικός χορός των Κουρήτων ήταν ένα πρωτόγονο δρώμενο. Ο διθύραμβος, από τον οποίο προκύπτει το δράμα, ήταν επίσης ένα δρώμενο της νέας γέννησης, που επιβιώνει ακόμη και σήμερα στις στοιχειώδεις δομές της κοινωνίας μας.