Τα ποιήματα του τόμου αυτού αποτελούν μια επιλογή από το σύνολο του έργου του Ελευθέριου Μάινα, εκτός από τη συλλογή του Ο Ερημίτης, που εκδόθηκε ενόσω ζούσε, και εκτός από δύο ανέκδοτες συλλογές του, που επιλογή των ποιημάτων τους κυκλοφόρησε προ διετίας με τον τίτλο Απάνθισμα. Ελεύθερος από ποιητικές και γλωσσικές θεωρίες, ο ποιητής, με οδηγό το καλλιτεχνικό του αισθητήριο και με τα δικά του ιδιαίτερα εκφραστικά μέσα, μετουσιώνει σε γνήσια ποίηση τις πιο βαθιές βιωματικές του εμπειρίες: από την ειλικρινή και αυθεντική εμπειρία της πίστης και της μετοχής στην ευχαριστιακή κοινότητα, ως την αυτοσυνειδησία της ύπαρξης μέσα στο σύμπαν, το ίδιο όπως και μπροστά στις πιο απλές όψεις της φύσης και της ζωής. Ειδικότερα στα ολιγόστιχα ποιήματά του, ο ευαίσθητος αναγνώστης μπορεί να βρει, θαυμαστά συμπυκνωμένον, έναν ολόκληρο κόσμο λεπτότητας, ομορφιάς και αλήθειας, άξιον να τον ζει κανείς.