Σε αυτό το μικρό ποιητικό φιλοσόφημα, μέσα από τον πυκνό λόγο, ανακαλύπτουμε την αξία των θετικών συναισθημάτων. Τα κρίνα του γιαλού της καρδιάς μας είναι ο πόθος της αγνότητας, ο δρόμος της εσωτερικής ειρήνης και ελευθερίας. Τα αρνητικά συναισθήματα μπορούν να απελευθερωθούν μέσω των τεχνών και να αλλάξουν τη στάση προς τον εαυτό μας αλλά και τους γύρω μας. Η έκφραση των συναισθημάτων μέσα από την ποίηση, τη μουσική, τη ζωγραφική, το τραγούδι και το θέατρο είναι η εξομολόγηση που οδηγεί στην ανάταση της ψυχής και στη λύτρωσή της. Το υπέρτατο καθήκον των ανθρώπων είναι η προστασία των παιδιών, των νέων βλαστών των κρίνων που τώρα γεννιούνται, να μη χαθούν μέσα στο πέλαγος του κόσμου, να μην τα αφήσουμε να μαραθούν. Χρέος λοιπόν όλων μας είναι να τους δείξουμε πώς να διοχετεύσουν μέσα από τις τέχνες ενέργεια, για να απελευθερώσουν τις δυνατότητες τους και τα νιώθω τους με σκοπό να γίνουν άνθρωποι με την έννοια της λέξης και ψυχικά ανθεκτικά άτομα που να επιλέγουν τα θετικά συναισθήματα σαν δρόμο στη ζωή.