"Πηγή έμπνευσής του στάθηκαν τα γεγονότα που η Εκκλησία μας εορτάζει και λαμπροφορεί κατά τις ημέρες της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας και μάλιστα το πρόσωπο της Παναγίας Μητέρας του Χριστού μας, ο πόνος και η δοκιμασία Της -σύμφωνα πάντα με το συγγραφέα- καθώς βλέπει τον Υιό της να βαδίζει προς το Πάθος και να θανατώνεται", σημειώνει στον πρόλογό του ο μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος, για να συμπληρώσει: "Έξι γράμματα, έξι πηγές γάργαρες που αναβλύζουν φόβο, δισταγμό, προαίσθημα, μητρότητα, οδύνη και κλαυθμό της Θεοτόκου Μαρίας, της Μάνας".
Έξι γράμματα της Παναγίας στο Γιο της, ένα για κάθε μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας, λοιπόν. Από τη Μεγάλη Δευτέρα, μια μέρα μετά την Κυριακή των Βαΐων, όταν τον επευφημούσαν τα άγνωμα πλήθη, μέχρι το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου "όταν μια μικρή κλωστίτσα φωτός γινόταν σιγά - σιγά μέσα της μια δέσμη από ηλιαχτίδες".