Ο παρών τόμος φιλοξενεί τα πρακτικά του 2ου Συνεδρίου Διοικητικών Επιστημόνων, που είχε ως αντικείμενο τις "Σύγχρονες Τάσεις στη Διοικητική Επιστήμη: "Νέα Δημόσια Διοίκηση", Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και Κοινωνία των Πολιτών". Το Συνέδριο αυτό συνδιοργανώθηκε από το Εργαστήριο Διοικητικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το Ελληνικό Ινστιτούτο Διοικητικών Επιστημών και τον Όμιλο Διοικητικών Επιστημόνων - "Διοικητικό Επιμελητήριο". Πραγματοποιήθηκε στη Χίο, 11-13 Οκτωβρίου 2007, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Το 2ο Συνέδριο Διοικητικών Επιστημόνων είχε ως κύριο στόχο του την κριτική διερεύνηση των σύγχρονων προσεγγίσεων και των εμπειρικών δεδομένων στη διοικητική επιστήμη, την αναζήτηση των νέων τάσεων στους επιμέρους κλάδους της στις οργανώσεις του δημόσιου, του ιδιωτικού και του κοινωνικού τομέα, καθώς και τον προσδιορισμό των αλληλεπιδράσεων μεταξύ της νέας δημόσιας διοίκησης, της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και της κοινωνίας των πολιτών. Το Συνέδριο απέβλεπε, επίσης, στην προαγωγή της δικτύωσης, στην επικοινωνία και στην ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των μελετητών και των επαγγελματιών της δημόσιας διοίκησης, των δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων, του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, καθώς και της κοινωνίας των πολιτών (μη κρατικοί, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, κοινωνική δράση).

Όπως μπορεί να παρατηρήσει ο αναγνώστης από τα περιεχόμενα του τόμου, οι επιλεγμένες μετά από κρίση εισηγήσεις -62 στον αριθμό- έχουν κατανεμηθεί σε 16 επιμέρους ενότητες. Εν προκειμένω, αναλύονται κριτικά ο θεσμός των ανεξάρτητων αρχών, σε συνδυασμό με την αντιμετώπιση της κακοδιοίκησης, της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας, η κανονιστική μεταρρύθμιση, θέματα που αφορούν στην ηλεκτρονική διοίκηση, τη διοικητική δράση και αποτελεσματικότητα, τη νέα δημόσια διοίκηση, ζητήματα διοίκησης ολικής ποιότητας, συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Στον τόμο περιλαμβάνονται ακόμη εισηγήσεις που αναφέρονται στη διοίκηση της γνώσης, τη διαπολιτισμική διοίκηση, τη διοικητική και οργανωσιακή κουλτούρα στον δημόσιο τομέα, όπως και τις νέες τάσεις στις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών.