Αυτό που διαβάζουμε είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος του το ημερολόγιο ενός δολοφόνου.

Όπως όλοι ξέρουμε, το καλοκαίρι του 2007 ο θρησκόληπτος και ελαφρώς ανισόρροπος θεολόγος Συμεών Συντυχάκης δολοφόνησε στη Σίφνο τον Κώστα Σημίτη, πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας, επειδή ο τελευταίος, κατά τη διάρκεια της θητείας του, είχε αφαιρέσει το θρήσκευμα από τις ταυτότητες των Ελλήνων. Ο δολοφόνος κρατούσε ημερολόγιο. Αμέσως μετά το φόνο, ο συγγραφέας, που βρίσκονταν επίσης (και κατά τύχη) στη Σίφνο, το έκλεψε και τώρα το δημοσιεύει.

Το ημερολόγιο καλύπτει την περίοδο Απριλίου - Αυγούστου 2007, κατά την οποία ο δολοφόνος προετοιμαζόταν ψυχικά και πρακτικά για την πράξη του, και σταματάει δυο περίπου ώρες πριν το φόνο. Ο Συντυχάκης δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία ότι ο πρώην πρωθυπουργός ήταν Εβραίος, τέκτονας, ανθέλληνας, ενσάρκωση του "Αντίχριστου" 666 από την "Αποκάλυψη" του Ιωάννη και όλα τα συναφή. Θεωρούσε ότι μόλις ο Κώστας Σημίτης εκλείψει, θα ξεκινήσει μία αλυσιδωτή διαδικασία που θα οδηγήσει, τελικά, στη "Δευτέρα Παρουσία" και στην αιώνια ζωή όσων κριθούν δίκαιοι και όχι αμαρτωλοί που -εννοείται- θα είναι άπαντες αποκλειστικώς Έλληνες Ορθόδοξοι. Ο Συντυχάκης δολοφόνησε λοιπόν τον πρώην πρωθυπουργό θεωρώντας τον εαυτό του όργανο του Θεού.

Το ημερολόγιο βρίθει θρησκευτικού υλικού, που αποτελεί την πνευματική τροφή του δολοφόνου. Συγχρόνως, αναφέρεται σε επίκαιρα γεγονότα εκείνης της περιόδου, όπως το ναυάγιο του "Sea Diamond", η πυρκαγιά της Πάρνηθας, η ασθένεια του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου κ.λπ., τα οποία ο Συντυχάκης ερμηνεύει ως "θεϊκά σημάδια". Γενικότερα, το κείμενο αποτελεί το ψυχογράφημα κάποιου που πιστεύει στη μία και μοναδική αλήθεια που έχει κατασκευάσει και διατηρεί στο κεφάλι του, μιαν αλήθεια - ενιαίο κλειδί που ερμηνεύει τα πάντα.

Στο τέλος του βιβλίου, στις "Οφειλές", ο συγγραφέας παραθέτει ενδιαφέρουσες πηγές που αξιοποίησε κατά την κατάδυσή του στον κόσμο της εθνικιστικής ορθοδοξίας, καθώς και άλλες, μάλλον απρόσμενες.