Ο Biermann παρουσιάζει τις θεμελιώδεις ιδέες της επιστήμης υπολογιστών οι οποίες συνιστούν από κοινού τον πυρήνα του κλάδου αυτού, συνοψίζοντας έναν μεγάλο όγκο σύνθετων εννοιών σε εύχρηστη και εύληπτη μορφή. Στην πραγμάτευση του προγραμματισμού, παραδείγματος χάριν, αναπτύσσεται μόνο ένα μικρό πλήθος γνωρισμάτων της Pascal, και όλα τα προγράμματα περιορίζονται σε αυτές τις δομές. Εντούτοις, τα περισσότερα από τα σημαντικά στοιχεία του προγραμματισμού είναι δυνατόν να διδαχθούν στο πλαίσιο αυτών των περιορισμών. Στη συνέχεια, ο αναγνώστης είναι σε θέση, με βάση αυτές τις γνώσεις προγραμματισμού, να κατανοήσει έννοιες που αναφέρονται στη μεταγλώττιση, τα λειτουργικά συστήματα, τη θεωρία πολυπλοκότητας, τη μη επιλυσιμότητα, και άλλα ζητήματα.
