μέσα στην αμφιβολία όλα και της
σχετικότητας
τις αρρυθμίες όλα κολυμπάν στα όρια τώρα
ένα σμάρι πουλιά σκιάζει
κι ο ουρανός τ' αποδιώχνει και τα στρφογυρίζει
τ' ονείρου έκτρωμα σαν ψυχές αντάρτισσες
καπνισμένες απ' του χορού τα φτερουγίσματα

γδαρμένα όνειρα άθρωπου σκιές
ακονίζουνε σπαθιά το λώρο
να κόψουνε της γέννας το σπλάχνο να
ταφτοποιήσουνε το μυστήριο να χαθεί
στο φως