...Κρέμεται η Σελήνη πάνω από το νερό της θάλασσας, λάμπει μέσα στο σκοτάδι ολοστρόγγυλη, κομματιάζεται το φως της πάνω στους ήχους των κυμάτων. Χορεύουν τα φύκια και τα κοράλλια. Τα όστρακα ανοίγουν να δεχτούν τα μυστικά των ποταμών. Τα δελφίνια ανταμώνουν ερωτικά, γυμνά παραδίδονται στον ρυθμό που έρχεται από μακριά. Άφθαστη τρυφερότητα κυριαρχεί στις γαλαζοπράσινες διαφάνειες. Είναι που η κόρη Σελάνα, σαν αχτίδα μπήκε στα σπλάχνα της θάλασσας, ως διαιωνία μήτρα...