Στο βιβλίο αυτό επιχειρείται ένα ταξίδι σε νεοελληνικά πεζογραφικά κείμενα του 19ου και του 20ού αιώνα από τον "Πατούχα" και την "Πρώτη αγάπη" του Ι. Κονδυλάκη, την "Eroica" του Κ. Πολίτη και την "Αλληλογραφία" του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, μέχρι τον "Κήπο των Πριγκίπων" του Ν. Μπακόλα και την "Πολιορκία" του Α. Κοτζιά ή τη "Μικρά Αγγλία" της Ι. Καρυστιάνης με σκοπό να διερευνηθούν η αφήγηση και οι τεχνικές της. Υπό αυτή την έννοια τα μελετήματα αυτού του τόμου κινούνται μέσα στο θεωρητικό πλαίσιο της αφηγηματολογίας, τα διαπερνά όμως και ένας έντονος προβληματισμός γύρω από τη "χρονικότητα" και την "ιστορικότητα" της αφήγησης, ο οποίος διαφαίνεται στην προσπάθεια να τοποθετηθεί "μέσα" στο κείμενο και το επίπεδο διερεύνησης των ιστορικών, κοινωνικών και πολιτισμικών συμφραζομένων των αφηγήσεων.