Τιτλοφορώ το έργο μου "Ρωγμές στο παγόβουνο της παραδοσιακής διδασκαλίας"... Το παγόβουνο της παραδοσιακής διδασκαλίας, καρπός συνήθειας και τυποποίησης, αποτελεί τροχοπέδη για τον εκπαιδευτικό που αναζητά σύγχρονα σχήματα διδασκαλίας. Όπως στο φυσικό παγόβουνο η δύναμη και αντίσταση του δεν είναι άμεσα ορατή, έτσι και στην περίπτωση της παραδοσιακής διδασκαλίας συνήθειες και πρακτικές που έχουν σταθεροποιηθεί με το χρόνο και επαναλαμβάνονται σε σταθερή βάση με προσήλωση στην τήρηση των τύπων λειτουργούν ως μηχανισμοί αντίδρασης στον εκσυγχρονισμό της διδασκαλίας. Πρόκειται για βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις και πρακτικές, οι οποίες αποτελούν το πλαίσιο της καθημερινής δράσης. Το νοούμενο είναι σαφές. Ρωγμές στο παγόβουνο της παραδοσιακής διδασκαλίας μπορούν να επισυμβούν μόνο αν διαφοροποιηθούν κάποιες βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις και πρακτικές για την οργάνωση και διεξαγωγή της διδασκαλίας. Πρόθεσή μου λοιπόν είναι να αμφισβητήσω την παραδοσιακή διδασκαλία και τις τυποποιημένες πρακτικές της και να εισηγηθώ σύγχρονες προσεγγίσεις διδασκαλίας, όπως αυτές προκύπτουν μέσα από την εκπαιδευτική έρευνα και τις θεωρητικές αναζητήσεις για μια γονιμότερη διδασκαλία.
Γνωρίζω πως το εγχείρημά μου είναι δύσκολο. Κάθε παγόβουνο έχει συνοχή, η οποία του προσδίδει δύναμη αντίστασης. Κατά παραλληλία, είναι δύσκολο να "αποκαθηλώσουμε" την παραδοσιακή διδασκαλία. Την στηρίζει η συνήθεια και η τυποποίηση και συνεπώς η ευκολία στην οργάνωση και διεξαγωγή της. Φιλοδοξώ όμως να επιφέρω σ' αυτήν τουλάχιστον κάποιες ρωγμές. Αν αυτό συμβεί, θα νιώσω ξεχωριστή ικανοποίηση, γιατί εκπληρώνεται μια φιλοδοξία που έταξα ως σκοπό της δράσης μου από τη θέση του πανεπιστημιακού δασκάλου.