-Είμαι η γυναίκα σου, του είπε πάλι γλυκά και ναζιάρικα.
-Γυναίκα μου είναι η Βαγγελιώ, της απάντησε, κι αυτό δεν αλλάζει.
Σηκώθηκε αμέσως κι άρχισε να ντύνεται. Πώς κι έγινε αυτό; Αυτός δεν ήθελε μπλεξίματα. Ούτε κουβέντες στο χωριό κι ούτε φασαρίες. Και προπάντων, δεν ήθελε να μαθευτεί. Το Συριδογιώργη, τον πατέρα του σκεφτότανε. Πώς θα τον αντίκριζε; Και το Γερονογιάννη; Και την κακομοίρα τη Βαγγελιώ;
-Μην είσαι τρελός, του είπε. Έλα, κάθισε να κουβεντιάσουμε. Αυτό που έγινε, έγινε γιατί το ήθελα εγώ. Κατά βάθος το ήθελες κι εσύ. Τίποτα δε θ' αλλάξει. Και κανείς δε θα μάθει τίποτα. Ούτε στο σπίτι σου, ούτε στο χωριό. Το μυστικό μας θα είναι. Εγώ σ' αγαπώ, η γυναίκα σου θα είμαι. Μ' αγαπάς κι εσύ λίγο;
-Κι οι άλλοι; Κι η Βαγγελιώ;